fizy

sokaklar geçiyorum sizim hüznüm gölgem benim
caddeler aşiyorum gözyaşlarim en sessizliğim
asilsiz çarelerle yürüyorum işte böyle
zamani geriye çeviririm diye
acilar yaşiyorum kavuşmak bedeliyle
bekliyor biliyorum az ötemde sessizce
adimlarim yaklaşti görüyorum orda işte
kayboluverdi yine sokaklar arasinda
elbet birgün yollar çaresizce tükenip son bulacak
zaman işte yeniden başlamiş olacak
inanirim kalbim onunla sonsuza dek yaşayacak
kaybolup gidecek maziyle birlikte