fizy

eşyalar toplanmiş seninle birlikte
anilar saçilmiş odaya heryere
sevdiğim o koku yok artik bu evde

kiyida köşede gülüşün kaybolmuş
n'olur terketme yalnizlik çok aci
bu renksiz dünyayi sevmiştik birlikte

hatirla o günü karşiki sokakta
seni öptüğümü ilk defa hayatta
kollarimda benim ilbahar sabahi

kadinim

bana biraktiğin bütün bu hayatin
yaşanan aşklarin değeri yok artik
ben sensiz olamam artik anliyorum

sönmüş bak işiklar ev nasil karanlik
o ilik aydinlik yuvamiz soğumuş
geceler bitmiyor ağliyorum artik

şimdi çok yalnizim n'olur kal benimle
o kapiyi kapat elini ver bana
dişarida yalniz üşüyorsun sen

kadinim...