fizy

eşyalar toplanmiş seninle birlikte
anilar saçilmiş odaya her yere
sevdiğim o koku yok artik bu evde
sen
kiyida köşede gülüşün kaybolmuş
ne olur terketme yalnizlik çok aci
bu renksiz dünyayi sevmiştik birlikte

sen kadinim

hatirla o günü karşiki sokakta
seni öptüğümü ilk defa hayatta
kollarimda benim ilkbahar sabahim
sen
sönmüş bak işiklar ev nasil karanlik
o ilik aydinlik yuvamiz soğumuş
geceler bitmiyor ağliyorum artik

sen kadinim

eşyalar toplanmiş seninle birlikte
anilar saçilmiş odaya her yere
sevdiğim o koku yok artik bu evde
sen
masamiz köşede öylece duruyor
bardaklar boşalmiş herbiri bir yerde
sanki hepsi hasret senin nefesine

sen kadinim

bana biraktiğin bütün bu hayatin
yaşanan aşklarin değeri yok artik
ben sensiz olamam artik anliyorum
sen
şimdi çok yalnizim
ne olur kal benimle o kapiyi kapat
elini ver bana
dişarda yalniz, yalniz üşüyorum

sen kadinim